Grafologia

Grafologia zajmuje się analizą pisma, czyli graficznych wytworów ludzkich. Grafologia w ujęciu kryminalistycznym zajmuje się badaniem autentyczności pisma i ustalaniem tożsamości jego autora. Grafologia w ujęciu psychologicznym natomiast zajmuje się badaniem związków pomiędzy charakterem pisma a osobowością jego autora. W obu przypadkach podstawy teoretyczne są te same, jednak wartość wkładu jest różnie oceniana. W przypadku psychologii istnieje duża rozbieżność – od całkowitej negacji wartości przewidywań (jak w przypadku opinii British Psychological Society) po przyznanie statusu metody analizy naukowej.
Grafolodzy biorą pod uwagę szereg czynników, m.in.: wysokość, szerokość, pochylenie liter, odległości między nimi, wyrazami i linijkami. Biorą pod uwagę zarówno kształt liter, sposób ich łączenia ze sobą, sposób prowadzenia pióra lub innego narzędzia pisarskiego, sposób pisania określonych zbitek, całych wyrazów i całych zdań. Dalsza analiza obejmuje coraz to większe jednostki, jakimi są akapity, a wreszcie obraz całej zapisanej strony.

Polecamy: Polski pesymizm

Depresja a obniżony nastrój w piśmie

Pani Ina Wieczorek, grafolog i grafoterapeuta z Poznania, prowadząca internetową grupę poświęconą komunikacji werbalnej i niewerbalnej, zapoczątkowała ciekawą dyskusję poświęconą możliwości odróżnienia na podstawie pisma obniżonego nastroju od depresji, oraz rozpoznania tendencji samobójczych w oparciu o ten sam materiał.
Ciekawym materiałem poddanym analizie były podpisy znanych osób, o których wiadomo, że cierpiały z powodu myśli samobójczych, depresji i obniżonego nastroju. Obniżające się podpisy Witkacego i Czechowa według teorii grafologów świadczą o poczuciu nieszczęścia i smutku (podczas gdy podpisy wznoszące się świadczą o witalności i dynamice). Ornamenty stosowane w podpisach, a również schodzące w dół, także mają świadczyć o przeżywaniu nastroju obniżonego lub objawów depresji (podpis Czechowa i Czajkowskiego). Podobne znaczenie niosą ze sobą opadające wiersze – tu za przykład może posłużyć odręczne pismo Czesława Miłosza. Dodatkową wskazówką, świadczącą o myślach samobójczych, może być nie tylko opadające pismo, ale i zniekształcone, pisane grubą kreską litery.