Przyczyny klaustrofobii

Choć istnieje wiele teorii, które próbują wytłumaczyć to zjawisko, to żadna nie jest całkowicie pewna.

Klaustrofobia może nawet – według jednej z nich – wiązać się z porodem. Tę tezę wysnuł Zygmunt Freud. Zakłada ona, że im dłuższy i cięższy poród, tym prawdopodobieństwo silnego strachu przed zamkniętą przestrzenią jest większe. Klaustrofobia może również powstać na skutek wypadku, podczas którego utknęliśmy w miejscu, z którego nie mogliśmy się szybko wydostać – winda, metro, jaskinia. Efekt ten można również odnieść do dzieciństwa, gdy starsze rodzeństwo zamknęło nas, na przykład, w szafie.

Obserwacja również może tu odgrywać dużą rolę. Dziecko, widząc lęk rodziców przed małymi pomieszczeniami, samo zaczyna odczuwać podobne, negatywne emocje na samą myśl o ciasnocie i braku możliwości wyjścia.

Objawy klaustrofobii

Klaustrofobia, podobnie jak inne fobie, objawia się:

• niepokojem,
• zimnym potem,
• przyspieszonym biciem serca,
• szybszym i płytszym oddechem,
• drżeniem kończyn,
• hiperwentylacją,
• wzrostem napięcia mięśniowego,
• nadpobudliwością,
• podwyższenie ciśnienia krwi,
• brakiem tchu,
• bólem w klatce piersiowej,
• zawrotami głowy.

Osoby cierpiące na klaustrofobię w chwili zamknięcia w małym pomieszczeniu nie myślą racjonalnie, nie potrafią zaplanować własnego działania, które pomogłoby im się wydostać. Myślą o samych negatywnych sytuacjach, są przepełnieni negatywnymi emocjami i narasta u nich panika.

Zobacz też: Napady paniki - walczyć, czy dać sobie spokój?