Wśród nas żyją osoby chore na schizofrenię, niepełnosprawne umysłowo, osoby z przejściowymi zaburzeniami psychicznymi oraz takie, które z powodu choroby musiały przejść na rentę. Chorzy psychicznie to często członkowie naszych rodzin. Jak pomóc osobie chorej psychicznie? Na jaką pomoc społeczną dla osoby przewlekle chorej lub upośledzonej możemy liczyć? Zaburzenia psychiczne to problem nas wszystkich. Zaburzeniem psychicznym jest na przykład depresja, na którą choruje co dziesiąty Polak. Problemy natury psychicznej przyjmują postać choroby u prawie 1% społeczeństwa. Jak sobie pomóc? Gdzie uzyskać pomoc w leczeniu?
Jeśli chodzi o leczenie psychiatryczne, już samo pójście do specjalisty nastręcza wielu trudności. Chorzy obawiają się ośmieszenia i długo zwlekają z wyborem psychoterapeuty. Również przyjmowanie leków, w tym leków psychotropowych, budzi wiele obaw. Podstawową formą leczenia depresji jest farmakoterapia. Nie od razu zaobserwujesz efekty przyjmowania leków. Czasem leki mogą okazać się nieskuteczne. Nie oznacza to jednak, że możesz przerwać terapię. O czym jeszcze powinieneś pamiętać, jeśli przyjmujesz leki na depresję? Choć osobowość kształtuje się w pełni w okresie wczesnej dorosłości, to jej niektóre cechy mogą zmieniać się na przestrzeni lat, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Także u seniora dochodzić może do zaburzeń osobowości, wzmacnianych dodatkowo przez starcze otępienie. Wiele wyników badań wskazuje, że na zaburzenia osobowości może cierpieć nawet kilkanaście procent osób w wieku starszym. Co ma wpływ na powstanie tych zaburzeń? Czy osoby starsze cierpiące na zaburzenia osobowości mają szansę na prawidłowe postawienie diagnozy i skuteczną terapię? Kiedy pacjent przekracza próg gabinetu specjalisty, jest dla psychologa bądź lekarza wielką niewiadomą. Jak malowniczo ujmuje to jeden z bohaterów popularnego serialu medycznego – ludzie kłamią. Zwłaszcza u lekarza czy psychologa mijają się z prawdą, zatajają istotne informacje, koloryzują, zmyślają – w przypadku zaburzeń psychicznych być może częściej niż w przypadku innych chorób. Czy osobę z anoreksją można poddać przymusowemu leczeniu? Anoreksja jest uznawana za chorobę psychiczną, mimo to badacze przyznają chorym na anoreksję dużą autonomię. Czy jednak osoby z anoreksją powinny same podejmować decyzje, gdy w grę wchodzi ich zdrowie i życie? Fluoksetyna to popularny środek antydepresyjny, przez niektórych określany jako „pigułka szczęścia”. Wbrew tej optymistycznej nazwie nie jest to panaceum, a farmaceutyk. Jak każde lekarstwo posiada swoją dawkę, skuteczność i coraz to nowsze skutki uboczne. To, jak myślimy, często przekłada się na to, jak się czujemy. Także w procesie leczenia nasze nastawienie odgrywa dużą rolę: optymizm i wiara w powodzenie terapii może zdecydowanie ułatwić trudne chwile związane z procesem zdrowienia.
