Warto zdać sobie sprawę, że osoba wypalona będzie wpływać negatywnie na innych, np. w zespole, rodzinie czy związku. Szczególnie niebezpieczne wydaje się być w przypadku osoby zarządzającej dużą grupą ludzi.

Jakich zawodów dotyczy wypalenie zawodowe?

W Stanach, na podstawie danych Amerykańskiego Instytutu Stresu, wiadomo, że gospodarka traci ok. 300 mld. $ (rotacja pracowników, absencja). Początkowe badania i zainteresowanie psychologów dotyczyło zawodów wymagających silnego zaangażowania emocjonalnego, czyli lekarzy, pielęgniarek, pracowników socjalnych, psychologów, nauczycieli.

Jedną z najbardziej znanych badaczek tego problemu jest Christina Maslach, profesor Psychologii na University of California. Jej definicja wypalenia to: „zespół wyczerpania emocjonalnego, depersonalizacji i obniżonego poczucia dokonań osobistych, który może wystąpić u osób pracujących z innymi ludźmi w pewien określony sposób.” (Maslach, Jackson 1986, s. 1).

Czytaj też: Jak sobie radzić z wypaleniem zawodowym

Jak rozpoznać, że to wypalenie zawodowe?

Wg Maslach zachodzą trzy czynniki charakterystyczne dla tego zjawiska:

• Wyczerpanie emocjonalne, zmęczenie, utrata sił i energii, drażliwość, obniżenie nastroju, przygnębienie przechodzące w stany depresji i inne choroby psychosomatyczne.
• Depersonalizacja - kontakty z innymi stają się formalne, bezosobowe, dystansowanie się, uciekanie od trudnych spraw.
• Obniża się potrzeba osobistych sukcesów, co wiąże się z niską samooceną i doznawanym poczuciem winy.