Potrzebna wizyta u specjalisty

Na powstanie zespołu objawów wypalenia zawodowego mogą też wpływać inne, nie dotyczące pracy czynniki, jak np. sytuacja rodzinna, problemy dotyczące bliskich osób, które powiększają sumę przeżywanego stresu. Dlatego proponujemy, aby cały proces radzenia sobie z problemem rozpocząć od wizyty u psychologa, psychoterapeuty lub psychiatry – kogoś, kto pomoże ustalić, czy jest to wypalenie zawodowe, czy może np. początek depresji. Po drugie zaś wspólnie łatwiej będzie też zastanowić się nad wszystkimi źródłami stresu, który mógł spowodować taki stan. Z całą pewnością psychoterapeutyczna pomoc może ułatwić ogarnięcie wszystkich trudności i zaplanować właściwe działanie.

Polecamy: Co uznajemy za chorobę zawodową?

Zmiana podejścia do pracy

Należy być jednak być świadom tego, że sama psychoterapia raczej nie wystarczy. Jeśli istotnie jest to wypalenie zawodowe, konieczne będą decyzje dotyczące zmian w zakresie pracy zawodowej. Niekoniecznie musi to być od razu zmiana pracodawcy czy zawodu. Bardzo często wystarczającym krokiem okazuje się reorganizacja, dzięki której osoba dotknięta zespołem wypalenia zawodowego może nieco odpocząć od nadmiaru odpowiedzialności, który wynika częściej ze stawianych sobie standardów niż wymagań szefa, zmienić czas pracy, więcej zadań oddelegować podwładnym i skupić się na funkcji kontrolnej itp.

Wypalenie najczęściej jest efektem takiej konstrukcji osobowości, która każe wszystkie ważne zadania wykonywać samodzielnie i brać na siebie pełną odpowiedzialność za pracę zespołu czy nawet całej firmy. Bardzo często powoduje ją też nadmierna monotonia – nieustanne wykonywanie tych samych czynności, w ten sam sposób – taka sytuacja dla ludzi o niesprzyjającej tego typu zawodom konstrukcji osobowości również może być źródłem silnego stresu prowadzącego w efekcie do wypalenia.