W XVIII Jen Jacques Rousseau pisał: „Człowiek jest z natury dobry, wypacza go cywilizacja”. W latach 60-tych ubiegłego wieku dwaj psychologowie Carl Rogers i Abraham Maslow twórcy nowego na owe czasy nurtu w psychologii zwanego psychologią humanistyczną podchwycili tę ideę i kierując się wskazaniami Rousseau oraz jego naśladowców i propagatorów stworzyli koncepcję wychowania bezstresowego. Życie dzieci, zwłaszcza tych najmniejszych, jest znacznie bardziej najeżone stresem niż życie dorosłych. Przypomnijmy sobie, że stres pojawia się wtedy, gdy stajemy przed sytuacją trudną, co do której nie jesteśmy pewni, że sobie dobrze z nią poradzimy. Trudno o lepszy przykład takiej sytuacji, niż nowe wyzwanie. Zadanie, którego wykonywać jeszcze się nie nauczyliśmy. Jeśli ponadto będziemy je traktować jako ważne, stres jest pewny.
Zależność pomiędzy stresem a efektywnością nauki i pamięci jest podobna jak w przypadku każdej innej pracy. Znajdują tu zastosowanie oba prawa Yerkesa-Dodsona. Efektywność nauki jest zatem najlepsza, kiedy poziom pobudzenia jest przeciętny, optymalny dla danego zadania i ucznia. Rodzice często martwią się wszystkimi szkolnymi problemami bardziej niż ich dzieci i chcąc ulżyć im w cierpieniach bez rozmysłu pozwalają unikać kolejnych problemów. Niesłusznie. Stres bowiem jest jednym z ważnych punktów tzw. ukrytego programu szkoły. Pozwala on nauczyć się dziecku tego wszystkiego, co w życiu niezbędne, a czego nie można nauczyć się w podręcznikach. Stres szkolny towarzyszy uczniowi ze zmiennym natężeniem przez cały okres nauki. Pierwszym źródłem stresu jest samo rozpoczęcie nauki szkolnej. Wizyta w obcym miejscu, obce dzieci, obca wychowawczyni i codziennie kilka godzin z dala od rodziców. Dla dziecka, które wcześniej nie uczęszczało do przedszkola takie okoliczności mogą być przerażające. Oczywiście każdy świeżo upieczony uczeń reaguje na nie z inną siłą i w innym tempie przyzwyczaja się do nowych warunków, stres jednak jest nieunikniony. Kontakt z ludźmi zawsze jest pobudzający. Nieuchronnie wiąże się więc ze stresem. Stres ów do pewnej granicy rośnie wraz ze wzrostem liczebności grupy, w której przebywamy. Szczególną siłę i postać przyjmuje jednak wtedy, gdy spośród całej grupy jesteśmy wyróżnieni. Człowiek z osobowością typu A potrzebuje więcej czasu na uwolnienie się od objawów narastającego stresu, dlatego bardziej świadomie musi z nim walczyć. Oto rady, które pomogą Ci uniknąć problemów zdrowotnych. Ćwiczenia relaksacyjne to jeden z najlepszych sposobów na szybkie pokonanie stresu. Polegają one głównie na rozluźnieniu mięśni, uspokojeniu oddechu i odprężeniu umysłu. Równie ważne jest to, że ćwiczenia te można wykonywać praktycznie wszędzie, nie tylko w domu, ale także w pracy czy w autobusie Adresy najważniejszych instytucji pomagających zwalczyć stres.