Konieczne badania psychologiczne

W odniesieniu do bio-psycho-społecznego modelu zdrowia uwzględnienie roli psychiki w CFS jest oczywiste, zwłaszcza że syndrom ten należy do zaburzeń przewlekłych trwających wiele lat. Ze względu na indywidualne różnice w nasileniu symptomów tego syndromu psychologiczna kondycja każdego pacjenta powinna być również szczegółowo zdiagnozowana, także z powodu jej udziału w radzeniu sobie z przewlekłym bólem.

Myśl pozytywnie!

Dość często specjaliści zajmujący się terapią osób z CFS podkreślają korzystny wpływ terapii poznawczo-behawioralnej, która dąży do zmiany negatywnych sposobów myślenia, rozwiązania problemów społecznych, rodzinnych lub osobistych, które mogą przyczyniać się do obniżenia sprawności chorego, a także do osiągnięcia ważnego celu, jakim jest wzrost aktywności i umiejętności relaksacji. W opracowaniach specjalistycznych dostrzega się propozycje określonych form psychoterapii bądź nieliczne próby oceny wybranych strategii samopomocy (Carlsen, 2003).

Polecamy: Na czym polega psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Zdolność do wysiłku a jego tolerancja

Uważa się, że istotnym krokiem w kierunku uporządkowania nieścisłości terminologicznych i niejasności związanych z terapią osób przewlekle zmęczonych jest rozróżnienie zdolności do wysiłku i tolerancji wysiłku.

Pierwsza właściwość ujawnia zdolność organizmu do generowania energii w celu rozpoczęcia danej aktywności, podtrzymywania siły i wytrzymałości przez zaangażowanie mechanizmów obwodowych i ośrodkowych.