Depresja jest zaburzeniem, które charakteryzuje się przede wszystkim czterema grupami objawów:

• motywacyjne – zanik motywacji do podejmowania jakiejkolwiek aktywności, trudności z podejmowaniem działania (czasami pomimo jego dużej wagi dla sytuacji osoby cierpiącej), trudności z podejmowaniem decyzji;
• emocjonalne – ciągły lub często występujący smutek, nieumiejętność odczuwania radości, często dołączający się lęk, zanik zainteresowania codziennymi czynnościami (brak zainteresowań, zaniedbywanie się, zaniedbywanie obowiązków), niekiedy drażliwość;
• poznawcze – niska samoocena, negatywny obraz swojego ciała i swoich osiągnięć, negatywna ocena swoich relacji z bliskimi osobami, czasem urojenia;
• somatyczne – rozregulowany rytm snu i czuwania, utrata apetytu i związany z nią spadek masy ciała (choć niekiedy można obserwować wzrost apetytu i przyrost masy ciała), zmęczenie, senność (choć czasem bezsenność), niekiedy bóle dochodzące z różnych stron ciała.

Zobacz też: Depresja - fakty i mity

Niska samoocena oraz niska ocena własnych możliwości kształtowania swojego otoczenia i samego siebie, a także zaburzenia snu, czynią człowieka pogrążonego w depresji szczególnie podatnym na stresory – wiele codziennych sytuacji jest ocenianych jako wyzwanie zbyt wielkie, aby sobie z nim poradzić.

Zobacz też: Kiedy stres niebezpiecznie zbliża się ku depresji?

Niezależnie od tego zanik motywacji do działania, tendencja do zaniedbywania swoich obowiązków i często dołączający się lęk powodują, że możliwości radzenia sobie z codziennymi zajęciami w przypadku osoby depresyjnej rzeczywiście są mniejsze. Zaniżona odporność na stres powoduje, że sytuacje stresowe częściej mają na osoby z depresją negatywny wpływ, niż działają mobilizująco. Ze względu na obniżoną odporność na stres trudne sytuacje wywierają na osobach depresyjne większy i bardziej długotrwały wpływ.